మలి వేద కాలంలో తొలి వేద కాలపు ఇంద్రుడు, అగ్ని తమ ప్రాభవాన్ని కోల్పోగా, నూతన దేవతల ఆరాధన మరియు సంక్లిష్ట కర్మకాండలు ప్రాధాన్యం సంతరించుకున్నాయి.
- నూతన దేవతల ఆవిర్భావం:
- ప్రజాపతి (సృష్టికర్త/విశ్వకర్మ): సర్వోన్నత దేవుడిగా అవతరించాడు; దేవతలలో అగ్రస్థానాన్ని పొందాడు.
- రుద్రుడు: పశువుల సంరక్షకుడు మరియు సంహారకారక దేవతగా విశేష ప్రాధాన్యత పొందాడు (శివుని ప్రాచీన రూపం).
- విష్ణువు: ప్రజల రక్షకుడిగా, జగత్ పోషకుడిగా ఆరాధించబడ్డాడు.
- పూషన్: తొలి వేదంలో పశువుల దేవుడిగా ఉన్న పూషన్, మలి వేద కాలంలో శూద్రుల దేవుడిగా మార్చబడ్డాడు.
- కర్మకాండల సంక్లిష్టత మరియు జంతు బలులు:
- యజ్ఞాలు అత్యంత ఖరీదైనవిగా, కఠిన నియమాలతో కూడినవిగా మారాయి; ఒక్కో యజ్ఞానికి 16 నుండి 17 మంది పురోహితులు అవసరమయ్యేవారు.
- మంత్రాల ఉచ్చారణలో చిన్న తప్పు జరిగినా విపరీత ఫలితాలు వస్తాయనే భయం సృష్టించబడింది; వేల సంఖ్యలో పశువులను బలి ఇవ్వడం ప్రారంభమైంది.
