మలి వేద కాలంలో రక్తసంబంధ గిరిజన తెగల స్థానంలో భౌగోళిక సరిహద్దులు కలిగిన 'జనపదాలు' (Territorial Kingdoms) మరియు బలమైన రాచరికం ఆవిర్భవించాయి.
- రాజ్యాల విలీనం మరియు కేంద్రీకరణ:
- చిన్న తెగలు కలిసి పెద్ద రాజ్యాలుగా మారాయి; భరతులు మరియు పురువులు కలిసి 'కురు' రాజ్యంగా, తుర్వశులు మరియు క్రీవిలు కలిసి 'పాంచాల' రాజ్యంగా ఏర్పడ్డాయి.
- కురు రాజ్యం రాజధాని ఆసందీవత్/హస్తినాపూర్ కాగా, పాంచాల రాజధాని కాంపిల్య.
- రాజరికం వంశపారంపర్యంగా మారింది; రాజుకు దైవత్వ సిద్ధాంతం ఆపాదించబడింది.
- దిక్కులను బట్టి రాజుల బిరుదులు (ఐతరేయ బ్రాహ్మణం):
- తూర్పు పాలకుడు: సమ్రాట్
- పశ్చిమ పాలకుడు: స్వరాట్
- ఉత్తర పాలకుడు: విరాట్
- దక్షిణ పాలకుడు: భోజ
- మధ్యదేశ పాలకుడు: రాజన్
- అన్ని దిక్కులను జయించిన చక్రవర్తి: 'ఏకరాట్' లేదా సర్వభూమిపతి.
- ప్రజా పరిషత్తులైన సభ, సమితుల అధికారం క్షీణించింది; అత్యంత ప్రాచీనమైన 'విదాత' పూర్తిగా అంతరించింది.
