ప్రాచీన భారతదేశంలో పౌర, నేర న్యాయ సూత్రాలు, సామాజిక విధులు, కుల ధర్మాలను స్మృతి సాహిత్యం నిర్దేశించింది.
- మనుస్మృతి: ప్రాచీన భారతీయ ధర్మశాస్త్రాలలో అత్యంత ప్రాచీనమైనది, ప్రభావవంతమైనది. ఇది శుంగుల కాలంలో తుది రూపం దాల్చింది. దీనిపై మేధాతిథి, గోవిందరాజు, కుల్లూకభట్టు వ్యాఖ్యానాలు రచించారు. సర్ విలియం జోన్స్ దీనిని 'ఇన్స్టిట్యూట్స్ ఆఫ్ హిందూ లా'గా ఆంగ్లంలోకి అనువదించారు.
- యాజ్ఞవల్క్య స్మృతి మరియు న్యాయ చట్టాలు: స్త్రీల ఆస్తి హక్కుల విషయంలో మనుస్మృతి కంటే యాజ్ఞవల్క్య స్మృతి ఉదారంగా వ్యవహరించింది. దీనిపై విజ్ఞానేశ్వరుడు రచించిన 'మితాక్షర' వ్యాఖ్యానం ప్రాచీన హిందూ వారసత్వ చట్టానికి మూలస్తంభంగా నిలిచింది (అస్సాం, బెంగాల్ మినహా భారతదేశమంతటా అమలైంది). బెంగాల్ ప్రాంతంలో జిమూతవాహనుని 'దాయభాగ' చట్టం అమలైంది.
- నారద మరియు బృహస్పతి స్మృతులు: గుప్తుల కాలం నాటి న్యాయవ్యవస్థ, భూమి తగాదాలు, న్యాయస్థానాల శ్రేణులను నారద స్మృతి వివరిస్తుంది.