ప్రాచీన భారతదేశం ఖగోళం, గణితం, వైద్యం మరియు రసాయన శాస్త్ర రంగాలలో సాధించిన ప్రగతిని నిరూపించడానికి పలు ప్రామాణిక గ్రంథాలు నిలిచాయి.
- ఆర్యభట్ట రచనలు: గుప్తుల కాలానికి చెందిన ఆర్యభట్టుడు 'ఆర్యభట్టీయం', 'సూర్య సిద్ధాంతం' రచించాడు. భూమి గుండ్రంగా ఉందని, తన అక్షం చుట్టూ తాను తిరుగుతోందని, సూర్య-చంద్ర గ్రహణాలకు శాస్త్రీయ కారణాలను ప్రపంచంలో తొలిసారిగా వివరించాడు. పై (π) విలువను కచ్చితంగా గణించి దశాంశ పద్ధతికి పునాది వేశాడు.
- వరాహమిహిరుడు మరియు బ్రహ్మగుప్తుడు: వరాహమిహిరుడు పంచసిద్ధాంతిక, బృహత్ సంహిత, బృహజ్జాతక గ్రంథాలను రచించి ఖగోళ, జ్యోతిష్య శాస్త్రాలను సమన్వయపరిచాడు. బ్రహ్మగుప్తుడు 'బ్రహ్మస్ఫుట సిద్ధాంతం' ద్వారా శూన్యానికి (సున్నా) గణిత సూత్రాలు, గురుత్వాకర్షణ శక్తి ప్రాథమిక భావనను ప్రతిపాదించాడు.
- వైద్య శాస్త్ర ఆధారాలు: చరకుడు (కనిష్కుని ఆస్థాన వైద్యుడు) 'చరక సంహిత' రచించి భారత ఆయుర్వేద పితామహుడిగా నిలిచాడు. శుశ్రుతుడు 'శుశ్రుత సంహిత' ద్వారా ప్లాస్టిక్ సర్జరీ, శస్త్రచికిత్స పరికరాలను వివరించి భారత శస్త్రచికిత్స పితామహుడయ్యాడు.