పూర్వ మధ్యయుగ ప్రారంభంలో అరబ్ మరియు పర్షియన్ పండితుల రచనలు భారతదేశ భౌగోళిక, శాస్త్రీయ, ఖగోళ స్థితిగతులపై ఉన్నత స్థాయి విశ్లేషణను అందించాయి.
- సులైమాన్ మరియు అల్-మసూది: 9వ శతాబ్దపు అరబ్ వర్తకుడు సులైమాన్ ప్రతిహార మరియు పాల వంశాల సైనిక బలాన్ని, రాష్ట్రకూట చక్రవర్తి అమోఘవర్షుని ప్రపంచంలోని నలుగురు గొప్ప చక్రవర్తులలో ఒకడిగా కీర్తించాడు. 10వ శతాబ్దంలో అల్-మసూది 'మురుజ్-ఉల్-జహబ్' గ్రంథంలో గుర్జర-ప్రతిహారుల గురించి రాశాడు.
- అబూ రెహాన్ అల్-బెరూని (క్రీ.శ. 1017): మహమూద్ గజనీతో పాటు భారతదేశానికి వచ్చిన పర్షియన్ విజ్ఞానవేత్త అల్-బెరూని సంస్కృతాన్ని అభ్యసించి హిందూ మత గ్రంథాలు, భగవద్గీత, పతంజలి యోగసూత్రాలను లోతుగా పరిశీలించాడు.
- కితాబ్-ఉల్-హింద్ (తహ్కీఖ్-ఇ-హింద్): అల్-బెరూని రచించిన ఈ గ్రంథం 11వ శతాబ్దపు భారతదేశపు విజ్ఞాన సర్వస్వం (Encyclopedia of India). భారతీయ తత్వశాస్త్రం, ఖగోళశాస్త్రం, గణితం, వర్ణవ్యవస్థ, బ్రాహ్మణుల మేధో సంకుచితత్వంపై నిశిత విమర్శనాత్మక విశ్లేషణను అందించింది.