సింధు నాగరికతలో అంతర్గత మరియు విదేశీ వాణిజ్యం విస్తృతంగా సాగింది. మెసపటోమియా లేదా సుమేరియా, బహ్రెయిన్ వంటి ప్రాంతాలతో విదేశీ వాణిజ్య సంబంధాలు ఉన్నాయి.
బంగారాన్ని కోలార్, ఆఫ్ఘానిస్తాన్, పర్షియా నుంచి; వెండిని ఆఫ్ఘానిస్తాన్, పర్షియా మరియు దక్షిణ భారతదేశం నుంచి; రాగిని ఖేత్రీ, బలూచిస్తాన్ మరియు అరేబియా నుంచి; తగరాన్ని ఆఫ్ఘానిస్తాన్ మరియు బీహార్ నుంచి; నీలరత్నం మరియు నీలమణిని బదఖ్షాన్ నుంచి; పచ్చరాయిని మధ్య ఆసియా నుంచి; సబ్బురాయిని షాహర్-ఇ-సోఖ్తా మరియు కిర్తార్ కొండల ప్రాంతాల నుంచి; ఊదారంగు రత్నాన్ని మహారాష్ట్ర నుంచి; వివిధ రంగుల రాళ్లను సౌరాష్ట్ర మరియు పశ్చిమ భారతదేశం నుంచి పొందినట్లు పుస్తకం పేర్కొంటుంది.
వ్యవసాయ ఉత్పత్తులు, పత్తి వస్త్రాలు, మట్టి బొమ్మలు, మట్టి పాత్రలు, కొన్ని పూసలు, లోథాల్కు చెందిన శంఖపు వస్తువులు, దంతపు వస్తువులు మరియు రాగి వంటి వస్తువులను ఎగుమతి చేశారు. ఈ నాగరికత ప్రజలకు ఇనుము తెలియదు.
నాణేల ఆధారాలు లేనందున వస్తు మార్పిడి సాధారణ మార్పిడి విధానంగా భావించబడింది.