సింధు నాగరికతకు చిత్రలిపి ఉన్నట్లు ఆధారాలు ఉన్నాయి. ఈ లిపి ప్రధానంగా ముద్రలపై కనిపిస్తుంది. ఇప్పటివరకు ఈ లిపిని పూర్తిగా చదవలేకపోయారు.
కాలిబంగన్లోని కొన్ని మట్టి పాత్రల ముక్కల ఆధారంగా లిపిని ఒక పంక్తిలో కుడి నుంచి ఎడమకు, తదుపరి పంక్తిలో ఎడమ నుంచి కుడికి మారుస్తూ రాసే పద్ధతి ఉండేదని పేర్కొనబడింది. దీనిని ఆదిద్రావిడ భాషతో అనుసంధానించిన అభిప్రాయం కూడా పుస్తకంలో ఉంది.
భారత ఉపఖండంలో అత్యంత పురాతన లిపిగా హరప్పా లిపిని పేర్కొంటూ, చదవబడిన పురాతన లిపిగా సుమారు క్రీ.పూ. 5వ శతాబ్దం నుంచి తెలిసిన బ్రాహ్మీని పేర్కొంటుంది. ఆధునిక భారతీయ లిపులలో ఎక్కువ భాగం బ్రాహ్మీ నుంచి అభివృద్ధి చెందాయని పుస్తకం చెబుతుంది.
ముద్రల తయారీలో సబ్బురాయిని ప్రధానంగా ఉపయోగించారు. చాలా సింధు ముద్రలపై మూపురం లేని ఎద్దు కనిపిస్తుందని పేర్కొనబడింది. స్వస్తిక చిహ్నం మూలాన్ని కూడా సింధు నాగరికతతో అనుసంధానిస్తుంది.