ప్రాచీన భారతదేశంలో పాలకులు తమ సైనిక విజయాలు, మత విశ్వాసాలు మరియు పరమ సార్వభౌమాధికారాన్ని చాటడానికి విస్తృతమైన బిరుదులను స్వీకరించేవారు.
మౌర్య చక్రవర్తి అశోకుడు తన శాసనాలలో 'దేవానాంప్రియ' (దేవతలకు ప్రియమైనవాడు), 'ప్రియదర్శి' (చూడముచ్చటైన రూపం కలవాడు) అని సంబోధించుకున్నాడు.
మొదటి చంద్రగుప్తుడు సాదాసీదా 'మహారాజ' నుండి సార్వభౌమత్వాన్ని సూచించే 'మహారాజాధిరాజ' బిరుదును ధరించిన తొలి గుప్త రాజు.
సముద్రగుప్తుడు 'కవిరాజ', 'అశ్వమేధ పరాక్రమ', 'సర్వరాజోచ్ఛేత్త' బిరుదులు పొందగా, చరిత్రకారుడు విన్సెంట్ స్మిత్ ఆయనను 'ఇండియన్ నెపోలియన్' అని కొనియాడాడు. రెండవ చంద్రగుప్తుడు శకులను జయించి 'విక్రమాదిత్య', 'శకారి' బిరుదులను స్వీకరించాడు.
బాదామి చాళుక్య రాజు రెండవ పులకేశి హర్షవర్ధనుడిని ఓడించిన తర్వాత 'పరమేశ్వర' బిరుదును పొందాడు.