మధ్యయుగంలో సుల్తానులు, మొఘల్ చక్రవర్తులు అధికారిక నామాలతో పాటు పలు వ్యవహార నామాలను కలిగి ఉండేవారు. కుతుబుద్దీన్ ఐబక్ తన దాతృత్వానికి 'లాఖ్బక్ష్' (లక్షలు దానం చేసేవాడు) అని పిలువబడ్డాడు.
అల్లావుద్దీన్ ఖిల్జీ ప్రపంచ విజేత కావాలనే ఆకాంక్షతో 'సికందర్-ఇ-సాని' (రెండవ అలెగ్జాండర్) బిరుదును నాణేలపై ముద్రించుకున్నాడు.
విజయనగర చక్రవర్తి శ్రీకృష్ణదేవరాయలు 'ఆంధ్రభోజ', 'సాహితీ సమరాంగణ సార్వభౌమ', 'యవనరాజ్య ప్రతిష్టాపనాచార్య' అనే ప్రసిద్ధ బిరుదులను పొందాడు. మొఘల్ చక్రవర్తులలో బాబర్ అసలు పేరు 'జహీరుద్దీన్ ముహమ్మద్', హుమాయూన్ అనగా 'అదృష్టవంతుడు' అని అర్థం.
అక్బర్ పూర్తి పేరు 'జలాలుద్దీన్ ముహమ్మద్ అక్బర్', జహంగీర్ అసలు పేరు 'సలీం' (బిరుదు: నూరుద్దీన్ ముహమ్మద్ జహంగీర్), షాజహాన్ అసలు పేరు 'ఖుర్రం', మరియు ఔరంగజేబు 'ఆలంగీర్' (ప్రపంచ విజేత) మరియు 'జిందా పీర్' (జీవించే ఉన్న సాధువు) అని పిలువబడ్డాడు.