ఈ కాలంలో ప్రధాన పంటలు వరి (వ్రీహి), గోధుమ (గోధూమ), బార్లీ (యవ), చెరకు, పప్పుధాన్యాలు. శతపథ బ్రాహ్మణంలో దున్నడం, విత్తడం, కోయడం, నూర్పిడి వంటి వ్యవసాయ ప్రక్రియలు సమగ్రంగా వర్ణించబడ్డాయి; 24 ఎద్దులు లాగే భారీ నాగళ్ల ప్రస్తావన ఉంది.
భూమిపై వ్యక్తిగత యాజమాన్య భావనలు ప్రారంభమయ్యాయి; రాజులు పురోహితులకు భూములను దానం చేసే ఆచారం పురుడుపోసుకుంది. గోవుల కంటే భూమి అత్యంత విలువైన ఆస్తిగా మారింది.