మహాజనపదాల యుగం నుండి భారత తాత్విక వికాసానికి పలు నగరాలు కేంద్రాలుగా మారాయి.
లుంబిని (నేపాల్ - బుద్ధుని జన్మస్థలం), బోధగయ (బీహార్ - బుద్ధునికి జ్ఞానోదయం కలిగిన బోధివృక్ష ప్రాంతం), సారనాథ్ (వారణాసి సమీపం - మొదటి ధర్మచక్ర ప్రవర్తన ప్రదేశం), కుశీనగరం (ఉత్తరప్రదేశ్ - బుద్ధుని మహా పరినిర్వాణ స్థలం).
జైన మతానికి సంబంధించి కుందగ్రామం (వైశాలి - మహావీరుని జన్మస్థలం), పావాపురి (బీహార్ - మహావీరుని నిర్యాణ స్థలం), శ్రావణబెళగొళ (కర్ణాటక - గోమటేశ్వరుని ఏకశిలా విగ్రహం, చంద్రగుప్త మౌర్యుని సల్లేఖన స్థలి) అత్యంత పవిత్రమైనవిగా పరిగణించబడతాయి.
వీటితో పాటు అమరావతి, నాగార్జునకొండ (ఆంధ్రప్రదేశ్), సాంచి (మధ్యప్రదేశ్ - అశోకుని మహాస్తూపం) అంతర్జాతీయ బౌద్ధ విద్యా, శిల్పకళా కేంద్రాలుగా ఖ్యాతికెక్కాయి.